Genade geneest – een introductie

Vanaf volgende week hopen we op deze website wekelijks een overdenking te plaatsen van de hand van ds. M. Janssens. In deze aflevering eerst enige informatie over deze predikant ter introductie.

 


 

Door: C.A. Teunis

 

Ds. M. Janssens

Aspecten uit zijn leven

 

Zijn jonge jaren
Markus Janssens werd geboren op 7 november 1899 en is overleden op 29 juli 1992.[1]
Op de leeftijd van 17 jaar ontving hij voortgezet onderwijs van het hoofd van de lagere school in Assen. Mede hierdoor werd hij voorbereid voor onderwijs aan het gymnasium. In 1917 werd hij toegelaten tot de tweede klas van het gymnasium in Groningen. Dankzij grote inspanningen kon hij nog een klas overslaan. Daardoor kon hij in 1920 het eindexamen doen. Hij slaagde.
In datzelfde jaar werd hij ingeschreven als student aan de Theologische School te Kampen. Al in zijn studententijd trad hij al enkele keren op in evangelisatie bijeenkomsten in Assen en omstreken.
In 1925 slaagde hij voor het kandidaatsexamen.

 

Zijn eerste gemeente
Na zijn preparatoir examen ontving hij vier beroepen. Hij nam het beroep aan naar de gemeente Schouwerzijl.
Op 14 april 1926 trouwde hij met Mettha Frieling, zij was afkomstig uit Huizinge (Gr.).
Op 18 april werd hij bevestigd in het ambt van predikant. Op dezelfde dag deed hij intrede in de gemeente.
Veel gemeenteleden zagen hem als hun ‘geestelijke vader’. Hij was een echte herder voor de kudde.
In die tijd was de economische situatie moeilijk. In de gemeente waren in deze crisisjaren ook financiële zorgen. In de jaren dertig kwamen daar nog internationale spanningen bij, waarna de Tweede Wereldoorlog losbrak.
Daar kwamen ook nog de kerkscheurende besluiten van de Generale Synodes bij. Onschriftuurlijke leer over het verbond werd bindend opgelegd. Ook in de regering van de kerk ging het fout. De Generale Synode ging over tot hiërarchie, ofwel ging zelf de dienst uitmaken in plaats zich te laten regeren door het enige Hoofd van de kerk, Jezus Christus.

 

De Vrijmaking
Met deze onschriftuurlijke gang van zaken had ds. Janssens het moeilijk, en dat werd alleen maar meer naarmate de dwang om de dwaling te aanvaarden sterker werd. De noodzaak van Vrijmaking van deze onschriftuurlijke leer en regering werd alsmaar duidelijker.
In juni 1944 nam de Particuliere Synode van Groningen hierover besluiten. Alle voorstellen om de door de Generale Synode veroorzaakte breuk te herstellen werden afgewezen. Dat was zeer teleurstellend.

Door deze besluiten namen de spanningen in de Groninger kerken toe. Ook in Schouwerzijl.
De situatie in de gemeente was zodanig dat een deel van de gemeente niet zou meegaan met een vrijmaking van de dwaalleer en hiërarchie. Het besef van verantwoordelijkheid voor de hele gemeente woog heel zwaar bij Ds. Janssens.
Op 30 december 1944 kwam het tot Vrijmaking in de gemeente van Schouwerzijl; op deze manier probeerde ds. Janssens de geschonden eenheid te herstellen.
Helaas ging een gedeelte van de gemeente niet mee.
Maar ds. Janssens zette zijn werk voort, met vernieuwde ijver. Ook in naburige gemeenten.

 

Zijn tweede gemeente
Zijn trouw werd wel gezien, ook al drong hij zich niet op de voorgrond. Hij kreeg in 1947 een beroep van de kerken te Gramsbergen en Lutten aan de Dedemsvaart. Dat beroep nam hij aan. Op 15 juni 1947 werd hij in beide gemeenten bevestig in het ambt van predikant. En de volgende zondag al deed hij in allebei de gemeenten intrede. Die eerste zondag bleek al direct dat hij ijverig was in het maken en houden van preken. Vele jaren heeft hij elke zondag vier keer gepreekt.
Ook in zijn nieuwe gemeenten bleek zijn kracht in het pastorale werk.
Tijdens de periode dat hij in deze twee gemeenten predikant was vond hij ook gelegenheid om zijn bijdragen te leveren aan het ‘Gereformeerd Kerkblad voor Overijssel en Gelderland’. Veel van zijn preken werden uitgegeven in de prekenserie Waarheid en Recht. Zijn preken werden veel gelezen en aangehoord in vacante gemeenten. Zijn preken openden het evangelie van Gods genade, en spreken nog steeds tot het hart van Gods volk.

 

Emeritaat
Na een langdurige ziekte overleed in 1960 zijn vrouw. Dat verlies heeft hem zwaar getroffen.
In 1962 heeft hij emeritaat aangevraagd en gekregen. Het emeritaat werd hem verleend, mede omdat zijn gezichtsvermogen sterk verminderde.
Op 30 september 1963 nam hij afscheid van beide gemeenten, dankbaar dat hij in ruim 36 jaar 5330 keer het evangelie van Gods genade had mogen verkondigen.
Maar na zijn emeritaat bleef hij niet werkloos aan de kant zitten.
Tot ver in 1979 bleef hij voorgaan in erediensten waarbij hij meestal ‘uit het hoofd’ preekte. Als emeritus-predikant was hij ook mede werker geworden van het Nederland Dagblad. Van 1971 tot 1983 verzorgde hij bijna elke week de rubriek ‘Voor de zieken’.
Dat werk lag hem na aan het hart. Met dit werk is hij voor veel mensen van grote betekenis geweest.

 

Genade geneest
Een aantal van zijn overdenkingen zijn, op verzoek van lezers en lezeressen, uitgegeven in het boek ‘Genade Geneest’. Op zijn verjaardag in 1984 is aan hem deze bundel overhandigd. Ds. Janssens zal bij veel mensen in herinnering blijven door zijn preken en overdenkingen. Hij was in Gods hand een dienaar die veel troost en bemoediging heeft mogen geven.
Ook wij mogen nog de vruchten genieten van zijn werk.
We zijnde Heere dankbaar dat er veel preken van hem bewaard zijn gebleven. Deze worden nog graag gelezen en aangehoord en zijn stimulerend voor ons geloofsleven.
Ook wij danken tot op vandaag de dag onze Almachtige God en Vader, dat Hij ds. Janssens zoveel bemoedigend werk heeft laten doen.

 

[1] Het ‘In memoriam’ in het Handboek 1993 is de belangrijkste bron van dit artikel.

image_pdfimage_print